ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Νίκος Ηγουμενίδης: «Στον στρατηγικό στόχο της Αριστεράς ένα νέο ανθρωποκεντρικό μοντέλο τουρισμού»

Στα βασικά χαρακτηριστικά της στρατηγικής της Αριστεράς για τον τουρισμό επικεντρώθηκε η βασική ομιλία του εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ στην Ολομέλεια της Βουλής επί του νομοσχεδίου του Υπουργείου Τουρισμού

 

«Μόνο ένα τουριστικό μοντέλο που τροφοδοτείται από τις τοπικές πρώτες ύλες, δηλαδή που αποκτά ταυτότητα, μπορεί πραγματικά να απαντήσει στον έντονο διεθνή ανταγωνισμό», σημείωσε σήμερα από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής ο Νίκος Ηγουμενίδης ως εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ επί του νομοσχεδίου του Υπουργείου Τουρισμού για τον θεματικό τουρισμό.

Ο Νίκος Ηγουμενίδης αφιέρωσε το μεγαλύτερο τμήμα της ομιλίας  του στον στρατηγικό σχεδιασμό της Αριστεράς για τον τουρισμό σημειώνοντας ότι «η ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου αποτελεί αφετηρία για να προχωρήσουμε στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου» και «με όρους σεβασμού στο περιβάλλον, στον τοπικό πολιτισμό, στον άνθρωπο εργαζόμενο».

Ο Νίκος Ηγουμενίδης παρουσίασε τα βασικά χαρακτηριστικά του τουριστικού μοντέλου της Αριστεράς, σημειώνοντας ότι ο εχθρός του ελληνικού τουρισμού είναι η έντονη τάση ομογενοποίησης, συμπληρώνοντας επίσης ότι «ο ελληνικός τουρισμός έχει ανάγκη από έναν συνολικό επανασχεδιασμό, έναν επανασχεδιασμό με επίκεντρο αυτήν τη φορά ένα νέο ανθρωποκεντρικό τουριστικό μοντέλο»,

Στα βασικά χαρακτηριστικά του τουριστικού μοντέλου με επίκεντρο τον άνθρωπο ανέφερε:

Πρώτον, ένα μοντέλο που θα αντιλαμβάνεται τον τουρισμό κυρίως σαν απάντηση στις ανάγκες των ανθρώπων να γνωρίσουν άλλους ανθρώπους, σαν απάντηση στις ανάγκες των ανθρώπων να γνωρίσουν άλλους πολιτισμούς, σαν απάντηση στις ανάγκες των ανθρώπων να έχουν ελεύθερο χρόνο και να μπορούν να τον χρησιμοποιήσουν για την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς τους.

Δεύτερον, ένα μοντέλο που θα προτείνει και θα διασφαλίζει με ελκυστικό και ποιοτικό τρόπο τη μεγαλύτερη παραμονή σε έναν τόπο και τη συνειδητά -εφόσον την επιλέξει κάποιος αυτήν την παραμονή- μεγαλύτερη δαπάνη.

Τρίτον, ένα τέτοιο ανθρωποκεντρικό τουριστικό μοντέλο που θα στηρίζεται σε μια νέα οπτική του τουρισμού, όπου το απρόσωπο προσωποποιείται, ο πελάτης γίνεται επισκέπτης, ο επισκέπτης γίνεται φίλος και ο φίλος γίνεται φιλοξενούμενος.

Τέταρτον, ένα τέτοιο νέο τουριστικό μοντέλο που εμπεριέχεται στον όρο «τουρισμός για όλους» και στο ποιοτικό πέρασμα από την ανάπτυξη του τουρισμού στον τουρισμό της ανάπτυξης.

Πέμπτον, ένα νέο τουριστικό μοντέλο όπου δεν προηγούνται οι υποδομές, άλλα έπονται για να υπηρετήσουν τεκμηριωμένα, σχεδιασμένα και αειφόρα την ανάπτυξη του τουρισμού και όπου προηγουμένως θα έχει απαντηθεί η έννοια της ποιότητας, η οποία δεν ταυτίζεται μόνο -ούτε πρώτα απ’ όλα και κυρίως- με τους χώρους διαμονής και τα υλικά κατασκευής τους, αλλά πρώτα από όλα με τις σχέσεις των ανθρώπων, με την ομορφιά του τοπίου, τον τοπικό πολιτισμό, την τοπική γαστρονομία, τη φιλόξενη διάθεση.

Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε ότι το νέο ανθρωποκεντρικό μοντέλο του τουρισμού που πρέπει να αναπτυχθεί στη χώρα «θα πρέπει να εφοδιαστεί και να διαθέτει τα δικά του σύγχρονα εργαλεία: μια σύγχρονη, συλλογική, τουριστική πολιτική, σχεδιασμένη με ολιστική προσέγγιση, μια νομοθετική κατοχύρωση και άλλων βασικών παραμέτρων -χωροταξικά πλαίσια, κανονιστικές ρυθμίσεις, ειδικές νομοθεσίες- πραγματικούς και αποτελεσματικούς συντονισμούς συνεργασιών μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών φορέων, σύγχρονα εργαλεία προβολής, προώθησης και επικοινωνίας με μεγιστοποίηση της χρήσης των νέων τεχνολογιών και σύγχρονα εργαλεία παρακολούθησης και ανάλυσης».

Κλείνοντας την ομιλία του σημείωσε: «Η διατύπωση ενός νέου τέτοιου μοντέλου στην εξειδίκευσή του θα πρέπει να είναι η επόμενη υποχρέωση μας, αν επιθυμούμε -και η Αριστερά το επιθυμεί- ο τουρισμός σαν δραστηριότητα να είναι ικανός να δημιουργεί χώρο, τόσο για τον εαυτό του όσο και για άλλους τομείς της ελληνικής οικονομίας, συνεχίζοντας έτσι να λειτουργεί, όχι ως μονοκαλλιέργεια αλλά προσφέροντας τις σημαντικές υπηρεσίες του στον τόπο».

-Στον ακόλουθο σύνδεσμο το video από την τοποθέτηση του Νίκου Ηγουμενίδη: 

Επισυνάπτονται τα πρακτικά από ολόκληρη την τοποθέτηση.

Το Γραφείο Τύπου

Αθήνα, 06.12.2018
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΖ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Δ΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΛΗ΄
Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2018

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΔΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τώρα, στα πρώτα μεταμνημονιακά βήματά μας, όπου η ψυχή και η καρδιά της πολιτικής μας είναι η προσπάθεια να επουλώσουμε τις πληγές της κοινωνίας, έρχεται στην Ολομέλεια και η συζήτηση για τον τουρισμό. Η αλήθεια είναι ότι έρχεται με καθυστέρηση πολλών δεκαετιών σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Σήμερα καλούμαστε να νομοθετήσουμε το πλαίσιο της οργάνωσης, της ανάδειξης και της λειτουργίας πολλών θεματικών τουριστικών δραστηριοτήτων.
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μεγάλη ευθύνη στις προηγούμενες κυβερνήσεις, που για δεκαετίες είχαν αφήσει τον τουρισμό «στον αυτόματο πιλότο». Αυτή η έλλειψη νομικού πλαισίου, σε συνδυασμό με την έλλειψη αντίστοιχων σχετικών πολιτικών, καταδίκασε πολλές περιοχές στη χώρα μας σε παντελή απουσία τους από τον εθνικό και διεθνή τουριστικό χάρτη για πολύ μεγάλο διάστημα, αφού για αντικειμενικούς ή άλλους λόγους δεν ήταν εφικτή ούτε καν η ανάπτυξη αυτού του μαζικού τουρισμού, με τα γνωστά έστω εγγενή προβλήματα και αδιέξοδά του.
Ερχόμαστε, λοιπόν, σήμερα να συζητήσουμε για τον τουρισμό, για έναν τομέα της ελληνικής οικονομίας που άμεσα ή έμμεσα συμμετέχει στο 20%, δηλαδή το 1/5 του ΑΕΠ της χώρας μας και που καλύπτει το 25%, δηλαδή το 1/4 των θέσεων εργασίας. Συζητάμε για έναν τομέα της ελληνικής οικονομίας που θέλουμε, αλλά και που ανεξάρτητα από τη θέλησή μας αποτελεί ένα από τα θεμέλια της Ελλάδας της νέας εποχής.
Δεν είναι τυχαία, κατά τη γνώμη μας, η πορεία του ελληνικού τουρισμού την τελευταία τριετία. «Ναι, αλλά περιγράφετε ρεκόρ, περιγράφετε επιτυχίες, ενώ εμείς δεν είδαμε οφέλη, δεν είδαμε την ανάπτυξη που περιμέναμε». Αυτή ήταν η κεντρική ιδέα της κριτικής που άσκησε στο σχέδιο νόμου που συζητάμε η Ένωση Κεντρώων.
Σχετικά μ’ αυτό και χωρίς να μιλήσω για το 2018, που κατά τεκμήριο είναι ακόμα καλύτερη χρονιά, να πούμε ότι κατά τη διάρκεια του 2017 η Ελλάδα κατέγραψε τριάντα εκατομμύρια διεθνείς αφίξεις, μια αύξηση 9% στην τουριστική κίνηση, συνοδευόμενη από μια αύξηση 10,5% στα τουριστικά έσοδα.
Επιπλέον, ο τουριστικός τομέας απορρόφησε επενδύσεις 3 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2017, ενώ ταυτόχρονα περισσότερα από 350 σχέδια επενδύσεων σε ξενοδοχεία τεσσάρων και άνω αστέρων υποβλήθηκαν για αδειοδότηση μέσα σ’ αυτήν την τριετία.
Ωστόσο, αυτή η θετική πορεία του ελληνικού τουρισμού από ρεκόρ σε ρεκόρ δεν πρέπει να οδηγεί σε επανάπαυση. Πέρα από την ψήφιση του σημερινού σχεδίου νόμου, πολλά έχουμε ακόμα να κάνουμε, πολλά πρέπει ακόμα να αποσαφηνίσουμε, πολλά πρέπει ακόμα να αποφασίσουμε, προκειμένου ο ελληνικός τουρισμός να απαλλαγεί επιτέλους από προβλήματα που τον ταλανίζουν εδώ και δεκαετίες, από προβλήματα που μεταξύ άλλων εξακολουθεί να αντιμετωπίζει, όπως αυτά της ανταγωνιστικότητας και της εποχικότητας.
Ένα από τα θέματα που αναδεικνύεται κυρίαρχο είναι το θέμα της τουριστικής εκπαίδευσης. Πρόκειται για ένα μεγάλο ζήτημα που βεβαίως ξεχωρίζει και υπερβαίνει τα όρια του σημερινού σχεδίου νόμου.
Ωστόσο, αξίζει να ανοίξουμε και να συνεχίσουμε αυτήν τη συζήτηση για όλα τα επαγγέλματα, από τους αποφοίτους των ΕΠΑΛ και των ΙΕΚ του Υπουργείου, τους βοηθούς των τουριστικών επαγγελμάτων, από τον βοηθό του μάγειρα, τον βοηθό του κηπουρού, μέχρι τις σχολές των ξεναγών, των πρεσβευτών της χώρας μας μέσα στη χώρα μας, μέχρι και τις πανεπιστημιακού επιπέδου σχολές από τις οποίες θα αποφοιτούν τα ανώτατα στελέχη των τουριστικών επιχειρήσεων.
Χρειάζεται να κάνουμε μια τέτοια ολοκληρωμένη συζήτηση, στην οποία προφανώς πρέπει να συμμετέχουν τα συναρμόδια Υπουργεία Παιδείας, Τουρισμού, Πολιτισμού, να συμμετέχουν οι συναρμόδιοι φορείς δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, να συμμετέχουν οι φορείς του τουρισμού και οι εργαζόμενοι, από την οποία να προκύψει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο τουριστικής εκπαίδευσης για τις σχολές και το περιεχόμενό τους, για τη χωροθέτηση αυτών των σχολών, για την αξιοποίηση των υπαρχουσών και τη δημιουργία νέων υποδομών, για την αξιολόγηση των μονάδων στις οποίες θα γίνει η μαθητεία ή η πρακτική εκπαίδευση των σπουδαστών, η αξιολόγησή τους, οι προδιαγραφές τους και η χωροθέτηση των μονάδων που θα ενταχθούν σ’ αυτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα συστατικό στοιχείο στην Ελλάδα της νέας εποχής που σχεδιάζουμε και προχωράμε είναι η ανάκτηση της εργασίας, η ανάκτηση ακόμα και αυτού του ευρωπαϊκού κεκτημένου που στη χώρα μας έχει πληγεί βάναυσα την περίοδο που διανύσαμε.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι οι εργαζόμενοι στον χώρο του τουρισμού, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι, έχουν συλλογική σύμβαση εργασίας. «Ναι, αλλά πόσοι απ’ αυτούς είναι πραγματικά κάτω από τη σκέπη της συλλογικής σύμβασης εργασίας». «Ναι, αλλά σε πόσες επιχειρήσεις η συλλογική σύμβαση εργασίας εφαρμόζεται»; Αυτά ήταν τα ερωτηματικά που έθεσε στη συζήτηση που προηγήθηκε στις Επιτροπές το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Αν και αυτό το ερώτημα υπερβαίνει το παρόν σχέδιο νόμου, αν και –αν θέλετε- η απάντηση αυτού του ερωτήματος είναι περισσότερο αρμοδιότητα του Υπουργείου Εργασίας, νομίζω ότι δεν πρέπει να προσπεράσουμε αβασάνιστα αυτές τις αιτιάσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Η Κυβέρνηση οφείλει να κάνει μια συνεχή προσπάθεια μαζί με τους εργαζόμενους, ακριβώς έτσι ώστε όλοι οι εργαζόμενοι στη χώρα μας να βρεθούν κάτω από την ομπρέλα και την προστασία των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Με τούτη την έννοια και από τα κόμματα και από τους φορείς και από τις συλλογικότητες των εργαζομένων πρέπει να έχουμε ανοικτά τα αυτιά μας και να ακούσουμε τις προτάσεις τους και για τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και για την αντιμετώπιση της παραβατικότητας.
Στη συζήτηση που προηγήθηκε αναπτύχθηκε ένα θετικός προβληματισμός για τη φέρουσα ικανότητα κάθε περιοχής, προβληματισμός που παραπέμπει ευθέως και άμεσα στο γενικό χωροταξικό τουριστικό σχέδιο που έχουμε ανάγκη, προβληματισμός για άλλες μορφές θεματικού τουρισμού –κυνηγετικός, μηχανοκίνητος, ιππικός- προβληματισμός για την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου στην κατεύθυνση του τουρισμού όλον τον χρόνο, προβληματισμός και για τον μεγάλο όγκο του δευτερογενούς νομοθετικού έργου που χρειάζεται, έτσι ώστε να μην καταλήξει ένα κείμενο χωρίς αντίκρισμα ο νόμος που σε λίγο θα ψηφίσουμε, αλλά πραγματικά να διευκολύνει την ανάπτυξη του θεματικού τουρισμού.
Κρατάω επίσης από τη συζήτηση στις Επιτροπές κυρίως τρία ανοικτά θέματα. Πρώτο είναι το θέμα των ξεναγών και οι ειδικές περιπτώσεις αδειοδότησης. Ακούστηκαν οι προτάσεις στις Επιτροπές. Δεν τις επαναλαμβάνω. Σίγουρα δεν μπορεί να δίνεται ειδική άδεια για έναν χρόνο. Είναι ανοικτό το θέμα των μετακινήσεων επισκεπτών στην πατρίδα μας με μεταφορικά μέσα χωρίς κόμιστρο, αλλά και το θέμα των υπαίθριων δραστηριοτήτων αναψυχής. Περιμένουμε την απάντηση του Υπουργείου και θα τοποθετηθούμε στη συνέχεια επ’ αυτών των ανοικτών ζητημάτων.
Θα ήθελα να μου επιτρέψετε, κύριοι συνάδελφοι, να αφιερώσω το υπόλοιπο της ομιλίας μου στο βασικότερο ζήτημα που έκανε την κριτική της προς τον ΣΥΡΙΖΑ η Νέα Δημοκρατία. Είπε: «Εντάξει στα επιμέρους ζητήματα, εδώ συμφωνούμε, εκεί διαφωνούμε. Μπορεί να συμφωνήσουμε να έχουμε κάποιες συγκλίσεις. Ωστόσο, αυτό που χαρακτηρίζει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι δεν έχει στρατηγικό σχεδιασμό, δεν έχει στρατηγική για τον τουρισμό».
Θα ήθελα, λοιπόν, να παρουσιάσω ακριβώς αυτήν την πρόταση, τον στρατηγικό σχεδιασμό της Αριστεράς για τον τουρισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ελληνικός τουρισμός, πέρα από ωραιοποιήσεις, έχει ανάγκη από έναν συνολικό επανασχεδιασμό, έναν επανασχεδιασμό με επίκεντρο αυτήν τη φορά ένα νέο ανθρωποκεντρικό τουριστικό μοντέλο.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτού του μοντέλου;
Πρώτον, ένα μοντέλο που θα αντιλαμβάνεται τον τουρισμό κυρίως σαν απάντηση στις ανάγκες των ανθρώπων να γνωρίσουν άλλους ανθρώπους, σαν απάντηση στις ανάγκες των ανθρώπων να γνωρίσουν άλλους πολιτισμούς, σαν απάντηση στις ανάγκες των ανθρώπων να έχουν ελεύθερο χρόνο και να μπορούν να τον χρησιμοποιήσουν για την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς τους.
Δεύτερον, ένα μοντέλο που θα προτείνει και θα διασφαλίζει με ελκυστικό και ποιοτικό τρόπο τη μεγαλύτερη παραμονή σε έναν τόπο και τη συνειδητά -εφόσον την επιλέξει κάποιος αυτήν την παραμονή- μεγαλύτερη δαπάνη.
Τρίτον, ένα τέτοιο ανθρωποκεντρικό τουριστικό μοντέλο που θα στηρίζεται σε μια νέα οπτική του τουρισμού, όπου το απρόσωπο προσωποποιείται, ο πελάτης γίνεται επισκέπτης, ο επισκέπτης γίνεται φίλος και ο φίλος γίνεται φιλοξενούμενος.
Τέταρτον, ένα τέτοιο νέο τουριστικό μοντέλο που εμπεριέχεται στον όρο «τουρισμός για όλους» και στο ποιοτικό πέρασμα από την ανάπτυξη του τουρισμού στον τουρισμό της ανάπτυξης.
Πέμπτον, ένα νέο τουριστικό μοντέλο όπου δεν προηγούνται οι υποδομές, άλλα έπονται για να υπηρετήσουν τεκμηριωμένα, σχεδιασμένα και αειφόρα την ανάπτυξη του τουρισμού και όπου προηγουμένως θα έχει απαντηθεί η έννοια της ποιότητας, η οποία δεν ταυτίζεται μόνο -ούτε πρώτα απ’ όλα και κυρίως- με τους χώρους διαμονής και τα υλικά κατασκευής τους, αλλά πρώτα από όλα με τις σχέσεις των ανθρώπων, με την ομορφιά του τοπίου, τον τοπικό πολιτισμό, την τοπική γαστρονομία, τη φιλόξενη διάθεση.
Για όλη την κριτική αλλά και για τις απόψεις που υπήρξαν, θα μου επιτρέψετε σύντομα να αναφέρω δύο, τρία παραδείγματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως δεν φτάνει να βάλεις σε μια λεκάνη αλεύρι, ζάχαρη, λάδι και νερό και να πεις ότι έφτιαξες κουλουράκια, έτσι δεν φτάνει να είσαι σε ένα αεροδρόμιο των τελευταίων προδιαγραφών, σε έναν δρόμο των τελευταίων προδιαγραφών πρόσβασης προς αυτό, σε μια δομή υψηλών προδιαγραφών, σε μια δομή διαμονής και άντε και σε μια λιμουζίνα μεταφοράς, για να πεις ότι έφτιαξες τουριστικό προϊόν.
Σήμερα -να συνεχίσω τα παραδείγματα- ο εχθρός του ελληνικού τουρισμού είναι αυτή η έντονη τάση ομογενοποίησης. Τι εννοώ; Αλήθεια, ένα πεντάστερο ξενοδοχείο πόσο διαφέρει από άλλο πεντάστερο επί της ουσίας των εγκαταστάσεων και των παροχών του, από το αν βρίσκεται στη Φλόριντα, στο Μαρόκο ή στην Αργεντινή;
Και να πάμε παρακάτω, γιατί πολλά ειπώθηκαν και για τη γαστρονομία και για τον γαστρονομικό τουρισμό κ.λπ. Είναι προφανές ότι τέτοιου υψηλού επιπέδου δομές πια προσφέρουν όλες τις κουζίνες, από το αμερικάνικο πρωινό, μέχρι τη μεξικάνικη κουζίνα ή τη μεσογειακή κουζίνα. Παρεμπιπτόντως, ο αείμνηστος καθηγητής -και δικός μου- Τριχόπουλος δεν μελέτησε μεσογειακή διατροφή.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα είναι ένας ευλογημένος τόπος που έχει την τύχη να διαθέτει μεγάλη ποικιλομορφία πόρων που μπορούν να στηρίξουν αυτό το νέο ανθρωποκεντρικό μοντέλο τουρισμού, που μπορούν να μεταμορφωθούν σε τουριστικές εμπειρίες με όρους και εμπορικής αξιοποίησης, αλλά και παράλληλης προστασίας τους, συμβάλλοντας έτσι στη διαφοροποίηση του ελληνικού τουριστικού προϊόντος, στον εμπλουτισμό του και στην πολυπόθητη επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου. Η Ελλάδα διαθέτει μια ποικιλομορφία πόρων που σαν βασικά στοιχεία του ελληνικού τουριστικού μοντέλου αποτελούν και απαιτούν τη μέγιστη προστασία και τον σεβασμό, προκειμένου να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη αξιοποίησή τους.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορεί η ψήφιση του παρόντος σχεδίου νόμου να αποτελέσει μια αφετηρία για να προχωρήσουμε στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου όπου ο μαζικός τουρισμός θα πρέπει να συνυπάρχει με τον ειδικό θεματικό τουρισμό, αλλά με όρους σεβασμού στο περιβάλλον, στον τοπικό πολιτισμό, στον άνθρωπο εργαζόμενο. Μόνο ένα τέτοιο μοντέλο που τροφοδοτείται από τις τοπικές πρώτες ύλες, δηλαδή που αποκτά ταυτότητα, μπορεί να απαντήσει στον έντονο διεθνή ανταγωνισμό, αξιοποιώντας ακριβώς αυτά τα στοιχεία που το διαφοροποιούν και το προστατεύουν από αυτή την τάση ομογενοποίησης.
Πώς να το κάνουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ας απέχουν μερικές εκατοντάδες μέτρων, το τουριστικό προϊόν που παρέχει η Κως και η Ρόδος είναι παρασάγγας μπροστά από το τουριστικό προϊόν που παρέχουν τα απέναντι παράλια. Αυτή είναι η αξία του ελληνικού τουριστικού προϊόντος, με αυτούς τους όρους πρέπει να εφοδιαστεί ο τουρισμός στη χώρα μας για να μπορέσει να σταθεί στη διεθνή αγορά, δηλαδή να απευθυνθεί στο ένα δισεκατομμύριο των συμπολιτών μας, των ανθρώπων του κόσμου που μετακινούνται για τουριστικούς λόγους σήμερα ή στο ένα δισεκατομμύριο οκτακόσια εκατομμύρια των αντίστοιχων πολιτών που θα μετακινούνται για τους ίδιους λόγους το 2030.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας, πιστεύω ότι αυτό το νέο ανθρωποκεντρικό μοντέλο του τουρισμού που πρέπει να αναπτύξουμε στη χώρα μας θα πρέπει να εφοδιαστεί και να διαθέτει τα δικά του σύγχρονα εργαλεία: μια σύγχρονη, συλλογική, τουριστική πολιτική, σχεδιασμένη με ολιστική προσέγγιση, μια νομοθετική κατοχύρωση και άλλων βασικών παραμέτρων -χωροταξικά πλαίσια, κανονιστικές ρυθμίσεις, ειδικές νομοθεσίες- πραγματικούς και αποτελεσματικούς συντονισμούς συνεργασιών μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών φορέων, σύγχρονα εργαλεία προβολής, προώθησης και επικοινωνίας με μεγιστοποίηση της χρήσης των νέων τεχνολογιών και σύγχρονα εργαλεία παρακολούθησης και ανάλυσης. Και αναφέρομαι στα παρατηρητήρια τουρισμού, στους δορυφόρους λογαριασμούς τουρισμού, στις έρευνες πεδίου. Μέσα από μια τέτοια διαδρομή, μέσα από μια τέτοια προσέγγιση, ο ελληνικός τουρισμός, κατά τη γνώμη μας, μπορεί να διασφαλίσει τα μακροπρόθεσμα συμφέροντά του, τόσο τα οικονομικά όσο και εκείνα του περιβάλλοντος, της κοινωνίας, της εργασίας, της ηθικής και του πολιτισμού.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διατύπωση ενός νέου τέτοιου μοντέλου στην εξειδίκευσή του θα πρέπει να είναι η επόμενη υποχρέωση μας, αν επιθυμούμε -και η Αριστερά το επιθυμεί- ο τουρισμός σαν δραστηριότητα να είναι ικανός να δημιουργεί χώρο, τόσο για τον εαυτό του όσο και για άλλους τομείς της ελληνικής οικονομίας, συνεχίζοντας έτσι να λειτουργεί, όχι ως μονοκαλλιέργεια αλλά προσφέροντας τις σημαντικές υπηρεσίες του στον τόπο.
Σας ευχαριστώ,
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)

Εγγραφείτε στο ενημερωτικό δελτίο
Για να λαμβάνεις ενημερωτικό υλικό και γνωρίζεις για τις δράσεις μας.
Γράψε απλά το email σου!
Εγγραφείτε