Άρθρο στην “Πατρίδα” – Η κα Κεραμέως έχει ήδη «χτυπήσει» το κουδούνι ιδιωτικοποίησης της παιδείας

Η κα Κεραμέως έχει ήδη «χτυπήσει» το κουδούνι ιδιωτικοποίησης της παιδείας

Του Νίκου Ε. Ηγουμενίδη*

Την Δευτέρα θα χτυπήσει για τους μαθητές το κουδούνι έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς. Όμως οι δάσκαλοι που βρίσκονται ήδη στα σχολεία για την προετοιμασία του ανοίγματος έχουν από τώρα την πραγματική εικόνα του «νέου» σχολείου που περιμένει τους μαθητές.

Ειδικά για το Νομό Ηρακλείου έχουν με ΦΕΚ μειωθεί κατά 70 οι οργανικές θέσεις των εκπαιδευτικών σε δημοτικά σχολεία της πόλης και της ενδοχώρας, ενώ επίσης θα είναι και για φέτος τεράστια τα κενά στην ειδική αγωγή, στην παράλληλη στήριξη, στα τμήματα υποδοχής αλλά και στα μαθήματα καλλιτεχνικών, ενώ για μια ακόμη χρονιά ο «μεγάλος ασθενής» και στο Νομό Ηρακλείου παραμένει το ζήτημα της σχολικής στέγης.

Η κα Κεραμέως αναφέρεται συνεχώς στο «επίτευγμα» του «νέου» Ολοήμερου σχολείου, αποκρύπτοντας ότι προχωρά σε μια κενή «μεταρρύθμιση»: Πρώτον, αποκρύπτει ότι δεν έχει εξασφαλίσει ούτε τους στοιχειώδεις πόρους. Ήδη η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος έχει δημόσια «αδειάσει» την Υπουργό τονίζοντας ότι δεν διαθέτει κονδύλια για να στηρίξει το νέο ολοήμερο. Δεύτερον, η Υπουργός ελπίζει ότι οι γονείς θα είναι ευχαριστημένοι με μια απλή «φύλαξη» των παιδιών. Η επέκταση του ωραρίου δεν σημαίνει κάλυψη σε δραστηριότητες που θα ελαφρύνουν την τσέπη των γονιών και που θα προσφέρουν πρόσθετα εφόδια στους μαθητές. Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό ή Σχολικό Νοσηλευτή, και καμία υποστήριξη από σχολικούς Ψυχολόγους και Κοινωνικούς Λειτουργούς. Όπως χαρακτηριστικά έχει ειπωθεί, πρόκειται απλώς για «παιδοφυλακτήριο».

Για την Υπουργό Παιδείας η υγειονομική κρίση φαίνεται επίσης πως έχει τελειώσει. Αφήνει υγειονομικά αθωράκιστα τα σχολεία και διατηρεί την παγκόσμια πρωτοτυπία εν μέσω κρίσης να είναι αυξημένος ο αριθμός μαθητών ανά τάξη. Προχωρά σε περικοπές στις σχολικές καθαρίστριες, αντί να προχωρά σε αύξηση σχολικών καθαριστριών και μάλιστα πλήρους ωραρίου.

Όλα τα παραπάνω συνηγορούν στην απαξίωση του δημόσιου σχολείου. Δεν αποτελεί καμία έκπληξη: Η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ταυτίζεται με τις επιλογές και τα συμφέροντα των ιδιωτικών ομίλων και εκπαιδευτηρίων. Έχει επανειλημμένως νομοθετήσει υπέρ των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων στην δημόσια εκπαίδευση. Έχει παραχωρήσει σκόπιμα υπερεξουσίες στον Διευθυντή ο οποίος θα μπορεί να βαθμολογεί τον εκπαιδευτικό που έχει τοποθετηθεί στη σχολική του μονάδα, να τον τιμωρεί, να του αναθέτει υπερωριακή διδασκαλία, την εκτέλεση εξωδιδακτικών εργασιών, εκτός του διδακτικού και εντός του εργασιακού ωραρίου, να καθορίζει τον τρόπο και τον χρόνο διεξαγωγής των παιδαγωγικών συνεδριών, να αναθέτει τη διδασκαλία των μαθημάτων χωρίς να δεσμεύεται από τις δηλώσεις προτίμησης των εκπαιδευτικών. Είναι η νεοφιλελεύθερη αντίληψη για το σχολείο.

Οι σημερινοί εκπαιδευτικοί, από το νηπιαγωγείο μέχρι την τελευταία τάξη του Λυκείου, βρίσκονται μόνοι τους να παλέψουν καθημερινά για ένα σχολείο που δεν θα απογοητεύει τους μαθητές μέσα στη μέρα. Η Κυβέρνηση δεν προσπαθεί να απαλλάξει τους εκπαιδευτικούς από το βάρος της ατελείωτης γραφειοκρατίας την οποία επωμίζονται πριν και μετά την ώρα της διδασκαλίας ή και συνήθως μετά το τέλος του ωραρίου τους. Δεν τους διευκολύνει και τους αφήνει μόνους στο κύριο έργο τους, δηλαδή στη διδασκαλία. Και μέσα από όσα νομοθετεί καλλιεργεί στους ίδιους ένα μόνιμο εργασιακό άγχος, και τους ωθεί εμμέσως αλλά σαφώς σε ένα αέναο «κυνήγι» προσόντων μόνο και μόνο για να μην τύχουν κάποιας δυσμενούς μεταχείρισης.

Σε μια τέτοια περίοδο θα είχε ενδιαφέρον να διεξαχθεί μια σοβαρή έρευνα για τα ποσά που εξαναγκάζονται να διαθέτουν οι εκπαιδευτικοί για πανάκριβα μεταπτυχιακά σε Πανεπιστήμια εσωτερικού και εξωτερικού, και για τις ατελείωτες ώρες που ξοδεύουν μετά το πέρας του ωραρίου τους για να ανταποκριθούν στα προσόντα που –πλαγίως μεν αλλά καταναγκαστικά- τούς επιβάλλονται. Πρακτικές που οδηγούν στην απαξίωση του δημόσιου σχολείου. Γι’ αυτό και δυστυχώς, η κα Κεραμέως έχει ήδη «χτυπήσει» το κουδούνι της ιδιωτικοποίησης της παιδείας.

Σήμερα χρειαζόμαστε ένα άλλο δημόσιο σχολείο. Πρέπει τα σχολεία να θωρακιστούν υγειονομικά και να μην διακινδυνεύσει άλλη μια σχολική χρονιά. Χρειαζόμαστε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, επιτάχυνση όλων των διαδικασιών για σύγχρονες σχολικές αίθουσες, επιπλέον χώρους και αίθουσες ώστε να τηρηθούν στο μέγιστο οι κανόνες που υπαγορεύουν οι ειδικοί. Μόνιμες προσλήψεις στο αναγκαίο ειδικό βοηθητικό προσωπικό. Να καλυφθούν όλα τα κενά. Μια αξιοπρεπή εργασιακή και μισθολογική αποκατάσταση όλων των λειτουργών της δημόσιας εκπαίδευσης. Επίλυση του ζητήματος της σχολικής και φοιτητικής στέγης. Μια συνολικά γενναία αύξηση δαπανών στη δημόσια εκπαίδευση.

Δεν χρειαζόμαστε τον «επιτελικό» σχεδιασμό του σημερινού Μαξίμου που κάνει πλάτες στην ιδιωτική παιδεία. Χρειαζόμαστε ένα νέο, δημόσιο ολοήμερο σχολείο που θα προάγει τη μάθηση, τη φαντασία, και τα πιο ευγενή αισθήματα των μαθητών και αυριανών πολιτών. Ένα δημόσιο σχολείο που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες μαθητών, γονιών και δασκάλων, και που θα χτίζει στέρεα τα όνειρα των παιδιών μας. Απάντηση στη πρακτική του Υπουργείου Παιδείας; Ένα μέτωπο δημοκρατικών δυνάμεων ενάντια στην επίθεση που δέχεται σήμερα η δημόσια εκπαίδευση.

*Βουλευτής Ηρακλείου ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Πατρίδα”, Παρασκευή 9 Σεπτ 2022