Η Γεωργική Σχολή Μεσαράς: το παρόν και το μέλλον

Του Νίκου Ε. Ηγουμενίδη*

Δημοσιεύτηκε στον «Αντίλαλο της Μεσαράς» στις 5.12.2017

Η ευρύτερη περιοχή της Μεσσαράς, είναι περιοχή στην οποία η πλειοψηφία των κατοίκων απασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα. Η παραγωγή προϊόντων που εξάγονται συμβάλλει καθοριστικά στην ανάπτυξη της περιοχής και όχι μόνο. Αναφερόμαστε σ’ έναν τόπο που με την παραγωγή του συμβάλλει στο συνολικό ΑΕΠ της χώρας. Έναν τόπο αναπτυσσόμενο. Όπως επιβεβαιώνουν και οι επιστημονικές αναλύσεις της κίνησης του πληθυσμού της Κρήτης, στην ευρύτερη περιοχή της Μεσσαράς, αναμένεται σημαντική αύξηση του πληθυσμού στην ερχόμενη 10ετία.

Είναι προφανής η σημασία της αγροτικής παραγωγής, στην προσπάθειά μας να βγάλουμε την οικονομία, την κοινωνία, την πατρίδα από την δίνη της οικονομικής κρίσης. Εύκολα μπορεί να αντιληφθεί ο καθένας την αξία της εκπαίδευσης, της επιστημονικής υποστήριξης, των ανθρώπων που θα ήθελαν να ασχοληθούν, να επενδύσουν στον πρωτογενή τομέα. Είναι προφανές ότι η αγροτική εκπαίδευση και έρευνα, είναι συστατικό και αναπόσπαστο κομμάτι της υποστήριξης του αγροτικής μας παραγωγής.

Στην Μεσσαρά, η αναμενόμενη δικαιολογημένη αύξηση του πληθυσμού, η ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα σαν προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση και η αγροτική εκπαίδευση, συναντώνται στην Γεωργική Σχολή. Με αίσθημα ευθύνης προς τους ανθρώπους που ζουν σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο και τον πλούτο που παράγουν, πρέπει να σταθούμε στα μέτρα που είναι απαραίτητα για την αναβάθμιση της σχολής.

Η Γεωργική Σχολή της Μεσσαράς, μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επιστημονική υποστήριξη της ενασχόλησης με τον πρωτογενή τομέα όχι μόνο τοπικά αλλά και Πανελλήνια.

Κατ’ αρχήν, όσον αφορά τις εγκαταστάσεις. Αξιοποιώντας υπάρχοντα προγράμματα, στην τοπική αυτοδιοίκηση με προεξάρχοντες τους δήμους Γόρτυνας και Φαιστού, πέφτει το βάρος να προχωρήσουν άμεσα στην ανακαίνιση όλων των εγκαταστάσεων της Σχολής.

Στο εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο της σχολής, καθοριστικός πρέπει να είναι ο ρόλος του Υπουργείου Παιδείας.

Σε συνεργασία με τον ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, στις εγκαταστάσεις της σχολής μπορούν να λειτουργήσουν Επαγγελματικό Λύκειο (αγροτικό ΕΠΑΛ, τμήμα του ΕΠΑΛ Μοιρών), Μεταλυκειακό Έτος Σπουδών – Τάξη Μαθητείας αξιοποιώντας για την εκπαίδευση των νέων αγροτών, το σύνολο της περιουσίας της σχολής και Πρόγραμμα Σπουδών Επαγγελματικής Εκπαίδευσης διετούς φοίτησης, σύμφωνα με τον προγραμματισμό για λειτουργία αντίστοιχων προγραμμάτων του Υπ. Παιδείας.

Το περιεχόμενο και τα προγράμματα σπουδών της Σχολής, η αναβάθμιση της εκπαίδευσης και της έρευνας με την ευθύνη των συναρμόδιων υπουργείων Παιδείας και Αγροτικής Ανάπτυξης, πρέπει να περάσει στην αρμοδιότητα των Ακαδημαϊκών και Ερευνητικών Ιδρυμάτων της Κρήτης. Αναφέρομαι στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στο ΤΕΙ Κρήτης, στο ΙΤΕ, Στο Πολυτεχνείο Κρήτης, στον ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ και το Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων (ΜΑΙΝΧ).

Για την μέγιστη και βέλτιστη αξιοποίηση των εκτάσεων της Σχολής, τα παραπάνω ιδρύματα θα έχουν τον κύριο λόγο σε συνεργασία με τις υγιείς συλλογικότητες των αγροτών. Στην ίδια κατεύθυνση πρέπει να αξιοποιηθούν Κοιν.Σ.Επ. αγροτών όπως «οι Μελίτακες» του Πύργου οι οποίες να έχουν την δυνατότητα, συγκροτημένα, ελεγχόμενα, τακτικά, να εργαστούν σε εκτάσεις από τα κτήματα της Σχολής.

Για την προστασία της περιουσίας της Σχολής από κάθε επιβουλή, είναι απαραίτητο να στηριχτούμε και να αξιοποιήσουμε τον πληθυσμό των γειτονικών κοινοτήτων που πραγματικά έμπρακτα έχουν αποδείξει την αγάπη και την έγνοια τους για την σχολή. Η εντοπιότητα πρέπει να είναι σημαντική παράμετρος στις όποιες προσλήψεις προσωπικού θα χρειαστούν.

 Για τη διαχείριση της σχολής, στον προγραμματισμό των συναρμόδιων Υπουργείων, θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν ότι η αγροτική παραγωγή από τις εκτάσεις της σχολής, μπορεί να είναι τέτοια, ώστε στο σύνολό της η εκπαιδευτική – ερευνητική δραστηριότητα της Σχολής, μπορεί να είναι αυτοχρηματοδοτούμενη.

Η αλήθεια είναι ότι οι κάτοικοι της Μεσσαράς βίωσαν επανειλημμένα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις την εγκατάλειψη, την απαξίωση, την αδιαφορία. Από αυτόν τον κανόνα δεν εξαιρέθηκε ούτε η Γεωργική Σχολή της Μεσσαράς. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η Σχολή στην πορεία της «λεηλατήθηκε» και ο σημερινός εκφυλισμός της ήταν λίγο-πολύ προδιαγεγραμμένος.

Η αριστερά, απαλλαγμένη στο σχεδιασμό της από τις  καταστροφικές αντιλήψεις του παρελθόντος, όπου κυριάρχησε το «ρουσφέτι» και το «ξεπούλημα» μιας «ανυπεράσπιστης» περιουσίας, μπορεί να συμβάλλει και στην επεξεργασία αλλά κυρίως στην υλοποίηση ενός σχεδίου μακράς πνοής για την Σχολή και ευρύτερα για την περιοχή.

Με τους εργαζόμενους, με τις ζωντανές κοινωνικές δυνάμεις, με τις υγιείς συλλογικότητες του αγροτικού κόσμου, μπορούμε να επιβάλουμε λύσεις προς όφελος της περιοχής. Ήρθε η ώρα, αυτή η πολύτιμη για την αγροτιά σχολή, να βγει από την αφάνεια, να βγει από τα στενά όρια της Μεσσαράς και να πάρει τη θέση που μπορεί και αξίζει στην αγροτική εκπαίδευση σε Πανελλήνιο επίπεδο.

*Ο Νίκος Ε. Ηγουμενίδης είναι Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στο Ηράκλειο