Η ομιλία του Νίκου Ηγουμενίδη στην Ολομέλεια επί της πρότασης δυσπιστίας της ΝΔ

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ

ΙΖ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΛΖ΄

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2018

 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΔΗΣ: Παχιά λόγια και μεγάλα. «Να αναμετρηθούμε με τη συνείδηση μας», είπε η κυρία Αντωνίου.

Προσωπικά σαν Βουλευτής της Αριστεράς σε κάθε στιγμή της κοινοβουλευτικής μου δραστηριότητας -έτσι το αντιλαμβάνομαι, δεν μπορώ να το αντιληφθώ διαφορετικά- αισθάνομαι και αντιλαμβάνομαι ότι αναμετρώμαι με τη συνείδησή μου.

Γιατί η Νέα Δημοκρατία κάνει πρόταση μομφής εναντίον της Κυβέρνησης; Ας προσπαθήσουμε να το προσεγγίσουμε. Βέβαια, θα χρειαστεί μια προσπάθεια από εσάς, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, από τη μικροπολιτική που ασκείτε να αφήσουμε στην άκρη το μικρό και να κουβεντιάσουμε λίγο πολιτικά.

Κακά τα ψέματα, δυο γραμμές συγκρούονται για την έξοδο από την κρίση. Η μια γραμμή είναι η πρόταση που έχετε εσείς, που λέει ότι για να βγούμε από την κρίση, χρειάζεται λιγότερο κράτος, χρειάζονται λιγότερες δαπάνες του κράτους . Άρα, μείωση μισθών. Δεν μας βγαίνει; Και μείωση συντάξεων. Δεν μας βγαίνει; Και μείωση εργαζομένων, απολύσεις και ανεργία. Δεν μας βγαίνει; Και μείωση συνταξιούχων, αύξηση των ορίων για να βγει κάποιος στη σύνταξη. Μείωση των δαπανών για τη δημόσια Παιδεία. Μείωση των δαπανών για τη δημόσια υγεία. Είναι η γραμμή που ακολουθήσατε και εφαρμόσατε και την έζησε ο λαός μας, και που χάσαμε το 25% του ΑΕΠ της χώρας. Και σε αυτή τη ρημαγμένη κοινωνία, που δημιουργήσατε, βλέπατε μαγνήτη επενδύσεων, άσχετο πως καμία επένδυση δεν φέρατε στην Ελλάδα.

Απέναντι σε αυτό είναι η γραμμή που έχουμε εμείς, να βγούμε από την κρίση με την κοινωνία όρθια, η γραμμή που αντιμετωπίζει και επιλύει τα προβλήματα με όρους κοινωνικής αλληλεγγύης, αξιοπρέπειας, δικαιοσύνης, προοπτικής. Αυτό δεν το θέλετε. Είναι θεμιτό. Και είναι απολύτως συνεπής με τη θέση σας η πρόταση μομφής, έτσι όπως ξεκίνησε από τον Γενάρη του 2015 που προσπαθήσατε να μας κάνετε αριστερή παρένθεση. Είναι ένας λόγος θεμιτός και δεκτός.

Για ποιον άλλο λόγο κάνει πρόταση μομφής η Νέα Δημοκρατία; Λένε οι κακές γλώσσες -ειπώθηκε και σε κάποιες τοποθετήσεις, δεν άκουσα καμία απάντηση να το διαψεύδει- ότι ορισμένα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας «δίνουν τα ρέστα τους» ή ενδεχομένως και το Κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στο σύνολό του «δίνει τα ρέστα του», γιατί νιώθει την καυτή ανάσα της Δικαιοσύνης και την απαίτηση του λαού μας για απόδοση δικαιοσύνης να τους αγκαλιάζει. Κοντός ψαλμός αλληλούια. Θα το δούμε.

Ο τρίτος λόγος που η Νέα Δημοκρατία κάνει πρόταση μομφής, είναι το θέμα των Σκοπίων, το θέμα των γειτόνων μας στο βορρά.

Πρώτον, ο λαός μας, κύριοι συνάδελφοι, αλλά και η Αριστερά, έχει μεγάλη εμπειρία. Έχει ζήσει τις καταστάσεις της πατριδοκαπηλίας, έχει ζήσει αυτόν τον πλειστηριασμό του εθνικισμού, έχει ζήσει τις κραυγές. Εν πάση περιπτώσει, είναι προφανές ότι είναι μακριά από εμάς μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση.

Να ξεκαθαρίσω εδώ, πριν προχωρήσω παρακάτω, ότι όπως δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό -και αναφέρομαι στους συναδέλφους του δημοκρατικού τόξου-, έτσι δεν θα ανεχθώ από κανέναν σας να ισχυρίζεται ότι είμαι λιγότερο πατριώτης από αυτόν, δεν θα ανεχτώ από κανέναν σας να αμφισβητήσει τον πατριωτισμό μου.

Πιστεύω, πάντως, ότι για την αντιμετώπιση του θέματος χρειάζεται νηφαλιότητα και ψυχραιμία. Ένα το κρατούμενο.

Αρκετοί Υπουργοί και συνάδελφοι Βουλευτές ανέφεραν στις ομιλίες τους τι έγινε, έκαναν ιστορική αναδρομή, αναφέρθηκαν στα ντοκουμέντα που υπάρχουν, στο τι ονόματα μπήκαν στη διαπραγμάτευση απ’ όλους τους μέχρι σήμερα διαπραγματευτές. Εγώ δεν θα να αναφερθώ σε αυτά.

Ακούστηκε και κάτι άλλο: Τόσα θέματα έχετε ανοιχτά. Γιατί να ανοίξουμε κι αυτό; Αφήστε το εκεί που βρίσκεται.

Ο κ. Μητσοτάκης μέσα στις πολλές δηλώσεις που έκανε το τελευταίο εξάμηνο και ανάμεσα σε διάφορες προτάσεις που έκανε, πρότεινε να μην το λύσουμε τώρα, να λυθεί αργότερα.

Για να δούμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πού βρίσκεται αυτό το θέμα:

Πρώτον, 140 χώρες, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία, τα 4/5 του πληθυσμού του πλανήτη, τους λένε «Μακεδονία». Είναι έτσι ή όχι; «Δίνετε το όνομα του λαού μας», είπε η συνάδελφος του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, ποιο όνομα έχουν τώρα; Και είναι όλων των διαπραγματευτών και όλων όσων συζήτησαν μέχρι σήμερα. Εγώ δεν στάθηκα στο τι έγινε, τι ονόματα χρησιμοποίησαν και τι έπεσε στο τραπέζι. Με ποιο όνομα συζητιούνται;

Δεύτερον, έχουν Σύνταγμα που μιλάει για αλυτρωτισμό και για μειονότητες που έχουν στην Ελλάδα, που πρέπει να προστατεύσουν;

Τρίτον, ο στρατός τους, οι αξιωματικοί τους πού εκπαιδεύονται;

Τέταρτον, είναι χώρα που έχει αναγνωρίσει το ψευδοκράτος της Κύπρου.

Δεν μου λέτε, κύριοι συνάδελφοι, σας αρέσει όλη αυτή η εικόνα;

Λέμε ότι το πρόβλημα για τους Σκοπιανούς είναι ότι θέλουν να μπουν σε διεθνείς Οργανισμούς και αυτοί πιέζονται. Αλήθεια, το ότι τα 4/5 του πλανήτη τους λέει «Μακεδονία», εσάς δεν σας πιέζει, όταν έχει περάσει μια εικοσιπενταετία σε αυτήν την κατάσταση; Πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να θεωρηθεί δεδικασμένο;

Αν θέλετε, αυτές τις εξελίξεις τελευταία με τους Βόρειους γείτονες σε συνδυασμό και με τα υπόλοιπα και τις εξελίξεις που έχουμε σε σχέση με την Αλβανία, το ότι έμπρακτα αμφισβητείται το μουσουλμανικό τόξο στα δυτικά Βαλκάνια, το μετράτε καθόλου ή όχι; Μήπως πιστεύετε ότι η επιθετικότητα της Τουρκίας έχει να κάνει μόνο με τον ορυκτό πλούτο της νότιας Κύπρου και της νότιας Κρήτης;

Πιστεύω -για να ολοκληρώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι- και επειδή πολλά ακούστηκαν ότι αναμετριόμαστε με την ιστορία, να δούμε κ.λπ., πράγματι αν και ο ποιητής δεν το έγραψε για την περίσταση, βλέποντας συνολικά την κατάσταση θα έλεγα ότι η στάση στο θέμα ξεκαθαρίζει και ανάμεσα στους πολιτικούς, αλλά και ανάμεσα στους πολιτικούς ηγέτες, αυτούς που πραγματικά γράφουν ιστορία από αυτούς που δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, προσμένουν ίσως κάποιο θαύμα.

Ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)